دانلود پایان نامه

ْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسابٍ وَ فَوَّضَ إِلَى نَبِيِّهِ (ص) فَقَالَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا فَمَا فَوَّضَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ (ص) فَقَدْ فَوَّضَهُ إِلَيْنَا.37
ترجمه: موسى بن اشيم گفت: “نزد امام صادق (ع) بودم كه مردى درباره آيه‏اي از قرآن پرسيد و حضرت به او جواب فرمود، سپس مردى وارد شد و همان آيه را پرسيد، حضرت بر خلاف آنچه به اولى فرموده بود، به او جواب فرمود، از اختلافگوئى آن حضرت آنچه خدا خواست در دلم وارد شد، بطورى كه گويا دلم را با كاردها ميبرند. با خود گفتم من در شام، ابو قتاده را كه در يك واو و مانند آن اشتباه نميكرد، ترک كردم و نزد اين مرد آمدم كه چنين اشتباه بزرگى ميكند، در آن حالي که در اين انديشه بودم، مرد ديگرى وارد شد و از همان آيه سؤال كرد، حضرت بر خلاف آنچه به من و دو نفر قبل گفته بود، به او جواب فرمود، من دلم آرام گرفت، زيرا دانستم اينگونه جواب گفتن ايشان، تقيه است. سپس آن حضرت به من توجه كرد و فرمود: “اي پسر اشيم! خداى عز و جل امر را به سليمان بن داود واگذار كرد و فرمود: “اين بخشش ما به تو است؛ آنرا بيشمار ببخش يا نگهدار” وبه پيامبرش (ص) واگذار كرد و فرمود: “آن چه اين رسول برايتان آورد بگيريد و آنچه شما را از آن نهي کرد باز ايستيد” و آنچه خداوند به رسول الله (ص) واگذار نمود، همانا بما واگذار كرد””.
نمايه:
تفويض به سليمان (ع)
استناد به آيه “هذا عطاءنا…”
تفويض به پيامبر (ص)
استناد به آيه “ما اتاکم الرسول…”
تفويض به ائمه (ع)
تفسير تفويض به ائمه (ع) به همان تفويض پيامبر (ع)
5. حدثنا أحمد بن محمد عن الحسين بن سعيد عن بعض أصحابنا عن سيف بن عميرة عن أبي حمزة الثمالي قال سمعت أبا جعفر (ع) يقول من أحللنا له شيئا أصابه من أعمال الظالمين فهو له حلال لأن الأئمة منا مفوض إليهم فما أحلوا فهو حلال و ما حرموا فهو حرام.38
ترجمه: ابو حمزه ثمالي از ابا جعفر(ع) نقل کرد: “هرکس ما براي او چيزي را که از کار کردن براي ظالمين مي‌رسد، حلال کنيم، آن براي او حلال است زيرا همانا اماماني که از ما هستند به آنان واگذار گرديده است بنابراين آنچه حلال کنند آن حلال است و آنچه حرام کنند، آن حرام است”.
تفسير تفويض به ائمه، به حلال قرار دادن اموالي که در مقابل کار براي ظالمان حاصل مي‌شود.
تفويض تحليل و تحريم به ائمه (ع)
6. مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي زَاهِرٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِسْمَاعِيلَ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَى عَنْ عَاصِمِ بْنِ حُمَيْدٍ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ النَّحْوِيِّ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَدَّبَ نَبِيَّهُ عَلَى مَحَبَّتِهِ فَقَالَ وَ إِنَّكَ لَعَلى‏ خُلُقٍ عَظِيمٍ ثُمَّ فَوَّضَ إِلَيْهِ فَقَالَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَ قَالَ عَزَّ وَ جَلَّ مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ قَالَ ثُمَّ قَالَ وَ إِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ فَوَّضَ إِلَى عَلِيٍّ وَ ائْتَمَنَهُ فَسَلَّمْتُمْ وَ جَحَدَ النَّاسُ فَوَ اللَّهِ لَنُحِبُّكُمْ أَنْ تَقُولُوا إِذَا قُلْنَا وَ أَنْ تَصْمُتُوا إِذَا صَمَتْنَا وَ نَحْنُ فِيمَا بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مَا جَعَلَ اللَّهُ لِأَحَدٍ خَيْراً فِي خِلَافِ أَمْرِنَا.
عِدَّة مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجْرَانَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ حُمَيْدٍ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ (ع) يَقُولُ ثُمَّ ذَکرَ نَحْوَه.ُ39
ترجمه: ابو اسحاق نحوي از امام صادق (ع) نقل کرد: “همانا خداي عز و جل، پيامبرش را بر اساس محبت خويش تربيت نمود سپس فرمود: “همانا تو داراى اخلاق عظيم هستى” و آنگاه به او واگذار كرد و فرمود: “آنچه اين رسول برايتان آورد بگيريد و آنچه شما را از آن نهي کرد باز ايستيد” و باز فرمود: “هر كس از اين رسول اطاعت كند، خدا را اطاعت كرده است” سپس امام فرمود: “همانا پيامبر خدا (ص) كار را به على (ع) واگذار كرد و او را امين شمرد، شما تسليم شديد و آن مردم انكار كردند، بهخدا ما دوست داريم شما را كه هرگاه بگوئيم، بگوئيد، و هرگاه سكوت كنيم، سكوت كنيد، و ما واسطه40 ميان شما و خداى عز و جل هستيم، خدا براى هيچ كس در مخالفت امر ما خيرى قرار نداده است””.
نمايه:
تأديب پيامبر (ص) بر اساس محبت خدا
استناد به آيه “…انک لعلي خلق عظيم”
تفويض به پيامبر (ص)
استناد به آيه “ما اتاکم الرسول…”
استناد به آيه “من يطع الرسول…”
تفويض به علي (ع) توسط پيامبر (ع)
تفسير تفويض به علي (ع) به امام قرار دادن علي (ع) توسط پيامبر (ص)
تسليم شدن بعضي به تفويض علي (ع) و انکار ديگران
7. حدثنا محمد بن عيسى عن أبي عبد الله المؤمن عن إسحاق بن عمار عن أبي عبد الله ع قال إن الله أدب نبيه حتى إذا أقامه على ما أراد قال له وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ فلما فعل ذلك له رسول الله (ص) زكاه الله فقال إِنَّكَ لَعَلى‏ خُلُقٍ عَظِيمٍ فلما زكاه فوض إليه دينه فقال ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا فحرم الله الخمر و حرم رسول الله (ص) كل مسكر فأجاز الله ذلك كله و إن الله أنزل الصلاة و إن رسول الله (ص) وقت أوقاتها فأجاز الله ذلك له.41
ترجمه: اسحاق بن عمار از امام صادق (ع) نقل کرد: “خداوند -عز و جل- خود به تربيت پيامبرش پرداخت تا آن چنان که خود ميخواست او را پروراند آنگاه به او فرمود: “به نيکيها فرمان ده و از جاهلان روي برگردان”، پس چون پيامبر (ص) امر خدا را انجام داد خداوند او را تزکيه فرمود پس گفت: همانا تو داراي اخلاقي عظيم هستي” پس چون او را تزکيه فرمود به او دينش را واگذار نمود پس فرمود: “آن چه اين رسول برايتان آورد بگيريد و آنچه شما را از آن نهي کرد باز ايستيد” پس خداوند خمر را حرام کرد و رسول الله هر مسکري را حرام نمود پس خداوند اجازه اين کار را به او داد و خداوند نماز را واجب فرمود و رسول الله براي خواندن نماز اوقاتي را معين کرد پس خداوند انجام اين کار را به او اجازه داد”.
نمايه:
تأديب پيامبر (ص)
تفويض امر به پيامبر (ص)
استناد به آيه “ما اتاکم الرسول…”
تحريم خمر از سوي خداوند متعال
تحريم کل مسکرات توسط پيامبر (ص)
اجازه خداوند به تحريم کل مسکرات توسط پيامبر (ص)
نزول اصل نماز توسط خداوند متعال
تعيين وقت براي نماز توسط پيامبر (ص)
اجازه خداوند براي تعيين وقت نمار به پيامبر (ص)
8. حدثنا محمد بن خالد الطيالسي عن سيف بن عميره عن ابي بکر الحضرمي عن رفيد مولي ابن حبيره قال ابو عبد الله (ع) اذا رايت القائم اعطي رجلا مائة الف و اعطي آخر درهما فلا يکبر في صدرک و في رواية اخري فلا يکبر ذلک في صدرک فان الامر مفوض اليه.42
ابن حبيره از ابو عبد الله (ع) نقل کرد: “زماني که ديدي قائم به مردي صد هزار درهم و به ديگري يک درهم بخشش کرد نبايد پذيرش اين نوع بخشش براي تو دشوار باشد”.
و در روايت ديگري آمده است: “نبايد پذيرش اين نوع بخشش براي تو دشوار باشد زيرا امر به او واگذار شده است”.
نمايه:
تفسير تفويض امر به قائم به حق اعطاء نامساوي مال به افراد
تفويض اعطاء و منع به قائم
9. مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ قَالَ وَجَدْتُ فِي نَوَادِرِ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع لَا وَ اللَّهِ مَا فَوَّضَ اللَّهُ إِلَى أَحَدٍ مِنْ خَلْقِهِ إِلَّا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ (ص) وَ إِلَى الْأَئِمَّة قَالَ عَزَّ وَ جَلَّ إِنَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِما أَراكَ اللَّهُ وَ هِيَ جَارِيَة فِي الْأَوْصِيَاءِ (ع).43
ترجمه: عبد الله بن سنان از امام صادق (ع) نقل کرد: “قسم به خدا، خداوند به هيچ يک از خلقش واگذار ننمود مگر به رسول الله (ص) و ائمه (ع)، خداوند -عز و جل- فرمود: “ما اين كتاب را به حق بر تو نازل كرديم تا به آنچه خداوند به تو آموخته، در ميان مردم قضاوت كنى” و اين واگذاري در ميان اوصيا (ع) نيز جاري است”.
نمايه:
استناد به آيه “انا انزلنا اليک الکتاب…”
تفويض حکم به اوصياء
تفويض فقط به پيامبر (ص) و ائمه (ع)
تفويض حکم به پيامبر (ص)
10. حدثنا يعقوب بن يزيد عن محمد بن أبي عمير عن إبراهيم بن عبد الحميد عن أبي أسامة عن أبي جعفر (ع) قال إن الله خلق محمدا (ص) عبدا فأدبه حتى إذا بلغ أربعين سنة أوحى إليه و فوض إليه الأشياء فقال ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا.44
ترجمه: ابي اسامه از ابي جعفر(ع) نقل کرد: “خداوند پيامبر را عبدي آفريد سپس خود به تربيت او پرداخت تا به چهل سالگي رسيد، آنگاه به او وحي را نازل فرمود و اشياء را به او واگذار کرد پس فرمود: “آن چه اين رسول برايتان آورد بگيريد و آنچه شما را از آن نهي کرد باز ايستيد””.
نمايه:
عبد بودن پيامبر (ص)
تأديب پيامبر(ص)
تفويض اشيا به پيامبر (ص)
11. أَبُو عَلِيٍّ الْأَشْعَرِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ ثَعْلَبَة بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ زُرَارَة أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا جَعْفَرٍ وَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (ع) يَقُولَانِ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فَوَّضَ إِلَى نَبِيِّهِ (ص) أَمْرَ خَلْقِهِ لِيَنْظُرَ كَيْفَ طَاعَتُهُمْ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَة ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فََانْتَهُوا.
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحَجَّالِ عَنْ ثَعْلَبَة بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ زُرَارَة مِثْلَه.‏45
ترجمه: زراره از ابا جعفر و ابا عبد الله (ع) نقل کرد: “همانا خداوند تبارک و تعالي امر مخلوقاتش را به پيامبرش واگذار نموده است تا ميزان اطاعت خلق را بيازمايد؛ سپس امام اين آيه را تلاوت کرد: “آن چه اين رسول برايتان آورد بگيريد و آنچه شما را از آن نهي کرد باز ايستيد””.
نمايه:
تفويض امر خلق (مخلوقات) خداوند به پيامبر (ص)
فلسفه تفويض: سنجش اطاعت عباد
12. عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ يَحْيَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَوْ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَ عَنْ رِبْعِيٍّ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ الْوَلِيدِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ إِنَّ اللَّهَ أَدَّبَ مُحَمَّداً (ص) فَأَحْسَنَ تأديبهُ فَقَالَ خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ قَالَ فَلَمَّا كَانَ ذَلِكَ أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ إِنَّكَ لَعَلى‏ خُلُقٍ عَظِيمٍ فَلَمَّا كَانَ ذَلِكَ فَوَّضَ إِلَيْهِ دِينَهُ فَقَالَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ فَحَرَّمَ اللَّهُ الْخَمْرَ بِعَيْنِهَا وَ حَرَّمَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) كُلَّ مُسْكِرٍ فَأَجَازَ اللَّهُ لَهُ ذَلِكَ وَ فَرَضَ اللَّهُ الْفَرَائِضَ فَلَمْ يَذْكُرِ الْجَدَّ فَجَعَلَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ (ص) سَهْماً فَأَجَازَ اللَّهُ ذَلِكَ لَهُ وَ كَانَ وَ اللَّهِ يُعْطِي الْجَنَّة عَلَى اللَّهِ فَيُجَوِّزُ اللَّهُ ذَلِكَ لَه.‏46
ترجمه: قاسم بن وليد از ابو عبد الله (ع) نقل کرد: “همانا خداوند خود به تربيت محمد پرداخت و او را به شايستگي تربيت نمود سپس فرمود: “گذشت پيشه کن و به نيكى‏ها فرمان ده، و از جاهلان روى بگردان” پس از آن امام فرمود: “پس زماني که پيامبر (ص) چنين کرد، خداوند

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید