دانلود پایان نامه

اشخاص متعددی باشد، در صورتی که مخترعین مشترک همان متقاضیان ثبت اختراع باشند، در این فرض اگر توافق یا ترتیب دیگری بین آنان اتخاذ نشده باشد، همۀ آنان به نحو متساوی حق درخواست ثبت اختراع و تقدیم اظهارنامه مربوط به آن اختراع را دارند. در این صورت گواهینامۀ اختراع به نام همۀ آنان صادر می شود و ملک مشاع آنان محسوب و حقوق ناشی از ثبت اختراع نیز به آنان تعلق خواهد داشت و هر یک از آنان می تواند مشترکاً یا مستقلاً برحسب مورد از آن بهره برداری کند.
البته این اختراع اشتراکی در صورتی بطور مشترک به آنان تعلق دارد که بیش از یک شخص بطور چشمگیر، و واقعاً در ایجاد و تحقق اختراع نقش داشته باشد، آنها به عنوان مالکین مشاع اختراع، حق اخذ ورقه اختراع را دارند. به عنوان مثال، اگر اختراعات در یک آزمایشگاه به وسیلۀ یک تیم تحقیق گر و پژوهشگر ایجاد شده باشد، این تیم حق ثبت اختراع را خواهد داشت و حقوق ناشی از چنین اختراعی نیز به همۀ مخترعین به صورت اشتراکی تعلق خواهد گرفت. البته اگر شخصی صرفاً در ساخت اختراع، ادعای کمک کرده باشد بدون اینکه عملاً در فعالیت اختراعی سهمی داشته باشد مخترع یا مخترع مشترک تلقی نمی شود. قانون ثبت علائم و اختراعات مصوب 1386 و آیین نامه مربوط ، در رابطه با اختراع اشتراکی و چگونگی ثبت آن ساکت، اما در عمل در این مورد، مسائل مربوط به آن تابع تراضی شرکای در اختراع است و قرارداد شرکت حاکم بر آن می باشد. براساس بند ج ماده 5 ق.ث.ا.ط.ع.ت : «اگر افرادی به صورت مشترک اختراعی کرده باشند، حقوق ناشی از اختراع، مشترکاً به آنان تعلق می گیرد.»، در تنظیم و تشکیل این قرارداد، اتفاق نظر همۀ شرکای در اختراع شرط اساسی است و ارادۀ اکثریت را نباید مناط اعتبار قرار داد. بنابراین هر گاه یک اختراع توسط دو یا چند شخص، مشترکاً ساخته شده باشد همۀ آنها بایستی مشترکاً مبادرت به تنظیم و تقدیم اظهارنامۀ ثبت اختراع نمایند. هرگاه در خصوص موضوع، امکان تراضی وجود نداشته باشد، برمبنای اصول و قواعد کلی تعیین تکلیف می شود.
در حقوق برخی کشورها، هر یک از شرکای در اختراع را مکلف به اتیان سوگند مقرر کرده اند و همچنین وقتی که شرکای در اختراع بصورت مادی و در زمان یکسان با هم همکاری نکرده یا میزان و نوع مشارکت شرکا در اختراع یکسان نبوده و یا آن که شرکای در اختراع در مورد هر یک از ادعاهای موضوع اظهارنامه اختراع سهمی نداشته باشد، این قاعده را به این موارد نیز تعمیم داده اند.
اگر یکی از شرکای در اختراع از مشارکت در تنظیم و تقدیم اظهارنامه اختراع خودداری نماید یا یافت نشود و دسترسی به او امکانپذیر نباشد و اقدامات انجام شده در این خصوص به نتیجه نرسد اظهارنامه اختراع بوسیله شرکای حاضر و از سوی غایبان شریک در اختراع به ادارۀ ثبت اختراع تقدیم خواهد شد و در صورت صدور گواهی نامه ثبت اختراع، تمام شرکاء از حقوق یکسان در اختراع برخوردار خواهند بود.
3-2-3- نحوۀ اقامه دعوا در آفرینه مشترک
پس از توصیف و شناسایی مالکیت ادبی هنری و صنعتی و تعیین محدودۀ آنها در هر یک از انواع آثار، مرز باید و نبایدها و اعمال مجاز از غیرمجاز تعیین می شود. از آنجا که مالکیت های فکری، مالکیت های عینی و ملموسی نیستند، بیش از دیگر حقوق در معرض سوء استفاده می باشد و نقض این مالکیت ها نیز می تواند سهل تر از نقض حقوق مالکیت های عینی صورت پذیرد.
این تهدید و آسیب با ظهور فناوری نوین تبادل اطلاعات بیش از بیش در حال فزونی است. از میان مصادیق مهم مالکیت فکری، نرم افزار، پایگاه های داده، فیلم، طرح ها و اختراعات بیش از دیگر مصادیق در معرض نقض و آسیب می باشد. نظام مالکیت فکری با هدف ایجاد انگیزه در تولید دانش، فکر و اطلاعات نوین فکری مفید تجاری طراحی شده است. در صورتی در تأمین اهداف خود، کارآمد خواهد بود که علاوه بر ایجاد انگیزه نیرومند برای افشای نوآوری ها و اطلاعات و شناسایی حق بر نوآوری ها و اطلاعات افشا شده دارای مقررات حمایتی کافی به هنگام بهره برداری تجاری در بازار نیز باشد.
نقض هر حق تعرض به قلمرو حقوقی و زیر پاگذاشتن حق است. نقض حقوق فکری نیز زیر پاگذاشتن حقوقی است که قانونگذار یک کشور به اثر اصیل قابل حمایت اعطاء کرده است. مطابق قوانین موجود ایران تا زمانی که شخصی مرتکب تعرض به حقوق صاحب اثر شود ولی متضرر متوجه نشده باشد، موضوع قابل پیگیری نیست. یعنی تا زمانی که شاکی خصوصی اقدام به طرح شکایت در مورد نقض حقوق اثر خود نکرده باشد مقام قضایی حق پیگیری ندارد. با وقوع نقض ذینفع می تواند جریان رسیدگی را شروع و تعقیب کند، ماده 2 قانون آئین دادرسی مدنی مقرر می دارد: «هیچ دادگاهی نمی تواند به هیچ دعوایی رسیدگی کند مگر اینکه شخص یا اشخاصی ذینفع…. رسیدگی به دعوا را …. درخواست نموده باشند.»، اقامه کننده دعوی، ذینفع دعوی است به عبارتی کسی که در تعقیب دعوی نفعی عاید او می گردد. در بررسی وجود این شرط ، یعنی نفع خواهان، باید به این اکتفا کرد که آیا در فرضی که حق اصلی یا ماهوی مورد ادعا علیه خوانده اثبات گردد، سودی عاید خواهان گردد.
در دعاوی حقوق فکری، مالکیت اولیه حقوق متعلق به پدیدآورندۀ اثر است مگر اینکه قراردادی خلاف آن وجود داشته باشد مثل قرارداد استخدام. در فرض نقض حقوق مادی و معنوی این ذینفع است که دعوی نقض حقوق را اقامه و تعقیب می کند. شناسایی ذینفع همیشه به آسانی امکانپذیر نیست. خاصه زمانی که اثر در نتیجه تلاش مشترک چند پدی
دآورنده خلق شده است.
در فرضی که چند پدیدآورنده دخالت دارند، اینکه اثر جمعی است یا مشترک و در هر مورد پدیدآورنده و ذینفع چه کسانی هستند، ابهاماتی پیش می آید، که در مباحث قبل به تمایز اثر مشترک از اثر جمعی پرداختیم، و در این گفتار به طرح اقامۀ دعوی در آثار مشترک در فرض نقض حقوق مادی و معنوی و اینکه رژیم مال مشاع در نحوۀ اقامۀ دعوا تأثیر گذار می باشد؟ به عبارت دیگر در فرض نقض حق اختراع و تألیف، آیا طرح شکایت همۀ مالکین شرط است یا اینکه هر یک از آنها به تنهایی می توانند نسبت به طرح شکایت اقدام کنند؟ می پردازیم.
مادۀ 2 قانون مجازات اسلامی مصوب 1370، جرم را هر فعل یا ترک فعلی دانسته است که در قانون برای آن مجازات تعیین شده باشد. این تعریف حاوی اصل مهمی برای حقوق جزاست یعنی اصل قانونی بودن جرایم و مجازات ها. اما در خصوص اموال فکری جرایم به دو دسته مادی و معنوی تقسیم شده است. جرایم مادی اموال فکری، جرایمی هستند که سبب ایراد خسارت مادی به منافع صاحبان حقوق در اموال فکری می گردند. مانند استفاده از اختراع یا علامت تجاری دیگری بدون اجازۀ او یا نشر، پخش یا عرضۀ تمام یا قسمتی از اثر دیگری در اموال ادبی و هنری. جرایم مادی در مورد تمامی اموال فکری امکانپذیر است و در قوانین مختلف مالکیت فکری بدان اشاره شده است. جرایم معنوی اموال فکری، جرایمی هستند که به حقوق معنوی و شخصیت معنوی صاحب حقوق در اموال فکری خدشه وارد می نماید و تنها در اموال ادبی و هنری امکانپذیر است. مانند عدم ذکر نام پدیدآورندۀ اثر در روی نسخۀ اصلی یا نسخه های چاپ و تکثیر شده به وسیلۀ انتقال گیرنده و ناشر و یا کسانی که طبق قانون، اجازۀ استفاده یا استناد یا اقتباس از اثری را به منظور انتفاع دارند. به این جرایم در قوانین اموال فکری ادبی و هنری اشاره شده است.

بطور کلی حق طرح دعوی نقض در آثار مشترک توسط ذینفع به دو حالت می باشد، که در دو بند آن را تشریح می کنیم:
3-2-3-1- طرح دعوا مربوط به حق مالی

قانونگذار در تعریف اثر مشترک، حقوقی را که بر اثر تعلق گرفته، مشاعاً ملک همۀ پدیدآورندگان اثر دانسته است. این مالکیت مشترک هم در حقوق مادی و هم در حقوق معنوی وجود دارد. در نتیجه، کلیۀ حقوق مادی و معنوی در فرض نقض، ملک مورد تعرض هر یک از پدیدآورندگان است و آنها را در اقامۀ دعوی ذینفع می سازد. مثلاً همانطور که بازتولید بدون اجازه حق تعقیب را برای همه به وجود می آورد، همانطور نیز صدمه به تمامیت و یکپارچگی اثر چنین حقی را برای هر یک از پدیدآورندگان به دنبال خواهد داشت.
در ماده 11 آیین نامه اجرایی قانون حمایت از حقوق پدیدآورندگان نرم افزارهای رایانه ای، «هرگاه اشخاص متعدد در پدیدآوردن نرم افزاری مشارکت داشته باشد، چنانچه سهم مشارکت هر یک در پدیدآوردن نرم افزار مشخص باشد، حقوق مادی حاصل از آن به نسبت مشارکت به هر یک تعلق می گیرد. در صورتی که کار یکایک آنها جدا و متمایز نباشد اثر مشترک نامیده می شود و حقوق ناشی از آن حق مشاع پدیدآورندگان است.»، اگر حقوق ناشی از نرم افزار مورد تجاوز قرار گیرد هر یک از شرکاء به تنهایی یا به اتفاق می توانند به مراجع قضایی مراجعه و نسبت به احقاق حق خود اقدام نمایند. اگر چه این راهکارها با توجه به سابقه قانونگذاری بیشتر در رابطه با نرم افزار به عنوان یک اثر ادبی کاربرد دارد ولی تا حدودی می توان نظر قانونگذار را در رابطه با تلقی اثر نرم افزاری به عنوان اختراع نیز استنباط کرد. زیرا در یک فعالیت اختراعی معمولاً کار یکایک مخترعین جدا و متمایز نیست، چنانچه ماده 5 ق.ث.ا.ط.ص.ع.ت بر این نظر است که اگر افرادی به صورت مشترک اختراعی کرده باشند، حقوق ناشی از اختراع مشترکاً به آنان تعلق
می گیرد.
همانطور که در گفتارهای پیشین گفتیم، مطابق با قواعد عام اموال مشاع بهره برداری و اعمال حقوق مادی و مالی نیازمند اذن و دخالت همۀ خالقان اثر است و نسبت به طرح دعوی علیه ناقض حقوق مادی اثر مشترک، چند دیدگاه وجود دارد.
1-در برخی کشورها، هر یک از مالکین بدون اجازۀ دیگران به تنهایی نمی توانند اجازۀ بهره برداری از حقوق مادی ناشی از اختراع اشتراکی ثبت شده را به شخص ثالث تفویض نمایند پس هر یک از آنان نمی تواند علیه اشخاص ثالث به دلیل نقض حق، اقامۀ دعوی نمایند و لذا طرح دعوی انفرادی در جهت دفاع از حقوق مالی اثر، رد می شود.
2- در تعداد دیگر از کشورها، هر یک از متقاضیان مشترک یا مالکین می توانند سهم خود را بطور مستقل و جدا با تنظیم قرارداد انتقال یا در قالب مشابه به دیگری منتقل کنند و در صورت نقض حقوق به تنهایی به مرجع ذیصلاح مراجعه کنند و اقامۀ دعوی کنند.
3- برخی دیگر از کشورها در رابطه با موضوع، احکام خاصی در قوانین و مقررات مربوط به اقامۀ دعوی ندارند و از عمومات حقوقی به ویژه اصول کلی مربوط به حقوق مالکیت برای حل و فصل موضوع استفاده می کنند.
در صورتی که مادۀ 11 آیین نامه قانون حمایت از پدیدآورندگان نرم افزارهای رایانه ای را قابل تسری در فرضی که نرم افزار به عنوان اختراع به ثبت می رسد بدانیم می توان گفت که قانونگذار در بحث نرم افزار اشتراکی و در رابطه با امکان طرح دعوی از سوی مالکین، نظر دوم را پذیرفته است، زیرا به موجب این ماده، هر یک از شرکا به تنهایی یا همۀ آنها به اتفاق می توانند در مورد نقض حقوق موضوع قانون به مراجع صالحۀ قضایی مراجعه نمایند.
لکن وفق قانون فرانسه و کشورهایی که از نظام حقوقی آن پیروی می کنند اعمال حقوق مادی و حتی طرح دعوی جهت دفاع از حقوق مالی اثر مشترک نیازمند اذن و دخالت همۀ خالقان اثر است . برخی مؤلفان و برخی آراء فرانسوی طرح دعوی انفرادی از طرف هر یک از مؤلفان همکار علیه ناقض حقوق مالی در اثر مشترک مجاز است، اما دیوان عالی اعلام داشته که « مؤلف همکار» در یک اثر مشترک که اقدام به طرح دعوی جهت دفاع از حقوق مالی خود می کند ملزم به دخالت دادن سایر مؤلفان همکار است، در غیر این صورت دعوی قابل رد است، عده ای با انتقاد از رأی یاد شده آن را خلاف ماده 2-815 ق.م می دانند. مطابق این ماده «هر یک از مالکان مشاع مجاز به انجام اقدام لازم جهت صیانت از مال مشاع می باشند.» به هر حال به نظر این افراد: اولاً: دیوان عالی به ذکر دخالت دادن سایر مؤلفان اکتفا کرده است، بنابراین جهت طرح دعوی نیاز به جلب موافقت سایر مؤلفان نیست، بلکه کافی است که آنها را طرف دعوی قرار دهد.
ثانیاً، الزام به دخالت دادن سایر مؤلفان در مواردی قابل اعمال است که سهم مؤلف همکار از سایرین قابل تجزیه نباشد.

دانلود پایان نامه
برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

ثالثاً، هیچ محدودیتی در طرح دعوی خسارت ناشی از نقض حق برای شرکا وجود ندارد. برخی منتقدان رأی یاد شده عنوان می کنند، بهتر این است که دیوان عالی با عدول از رأی خود اعلام دارد که رأی صادر در دعوی مطروحه از طرف یکی از مؤلفان در مقابل سایر مؤلفان قابلیت استناد ندارد.
3-2-3-2- طرح دعوا مربوط به حق معنوی
در مباحث قبلی حقوق معنوی پدیدآورنده را بیان کردیم. به موجب مواد 19 و 21 قانون حمایت حقوق مؤلفان، مصنفان و هنرمندان، هر گونه تغییر یا تحریف در اثرهای مورد حمایت این قانون و نشر آن بدون اجازۀ پدیدآورنده ممنوع است، در مورد ترجمه نیز ذکر نام مترجم در تمام موارد استفاده الزامی است. در آثار فکری مشترک، مالکیت مشاع منتشر بودن حق مالکیت در ذرات مال است و مالکیت همۀ پدیدآورندگان نسبت به همۀ ذرات و اجزای اثر است و این مالکیت مشترک در حقوق معنوی وجود دارد. چنانچه در قانون نرم افزارهای رایانه ای بیان شد پدیدآورنده حق بهره برداری معنوی از نرم افزار را دارند. همچنین باز تولید بدون اجازه حق تعقیب را برای همۀ به وجود می آورد، صدمه به تمامیت و یکپارچگی اثر چنین حقی را برای هر یک از پدیدآورندگان به دنبال خواهد داشت. ویژگی کاملاً شخصی حق معنوی باعث شده که اجرای حق معنوی پدیدآورندگان قابل اجرا به صورت انفرادی باشد و مانع از رد دعوی شخصی هر یک از پدیدآورندگان در زمینه حق معنوی نشود. بنابراین در طرح دعاوی مربوط به حق معنوی برای هر یک از پدیدآورندگان یا مالکین محدودیتی وجود ندارد.
برای مثال با نقض حق انتساب که از حقوق معنوی است، به این صورت که بدون درج نام یکی از پدیدآورندگان، اثر پخش و توزیع گردد، توسط همان پدیدآورنده قابل تعقیب خواهد بود چرا که عدم ذکر نام وی، به اصل وجود اثر صدمه ای نزده است بلکه حق یک پدیدآورنده لحاظ نشده است. در میان پدیدآورندگان متعدد گاه یک نفر از شهرت بیشتری برخوردار است. حضور وی در میان سایرین در کسب اعتبار اثر در میان انواع مشابه تأثیر به سزایی دارد. عدم درج نام این پدیدآورنده برای سایرین می تواند حق اقامۀ دعوی ایجاد کند و در این مورد وصف ذینفع به هر یک از پدیدآورندگان اثر مشترک قابل اطلاق است. دسترسی به حکم نهایی ممنوعیت انتشار نسخه های موجود، قطعاً در حفظ اعتبار اثر نسبت به همۀ پدیدآورندگان مؤثر است اگرچه به طرفیت یکی از آنها صادر شده باشد نه شخص خاصی که نامش درج نگردیده است.
اما از این پس تصرف در نسخه هایی که غیر مجاز تولید شده اند، تصمیم گیری در توزیع آنها، از بین بردن، هرگونه تغییر در آنها با وحدت ملاک از ماده 43 قانون اجرای احکام مدنی در اموال و حقوق مادی و اینکه تصرف در حقوق ایران و اموال مشاع، منوط به اجازۀ کلیۀ پدیدآورندگان خواهد بود اگرچه یکی از پدیدآورندگان اقامه دعوی کرده باشد چون حقوق ناشی از اثر مشترک ملک مشاع پدیدآورندگان است.
بطور کلی، در تمامی کشورها از جمله انگلیس، فرانسه و کشورهای که از نظام حقوقی آن پیروی می کنند، و همچنین در ایران در ماده 23 پیش نویس لایحه برای طرح دعوی علیه ناقض حقوق اخلاقی مثلاً تغییر در اثر مشترک نیاز به اتفاق نظر و محدودیتی برای شریک در اقامۀ دعوی وجود ندارد و طرح دعوی در دفاع از حقوق معنوی اثر به صورت انفرادی و به تنهایی برای همۀ پدیدآورندگان امکانپذیر است و دعوی انفرادی مورد پذیرش قرار می گیرد.
3-2-4- مدت حمایت در آفرینه های مشترک
همانطور که خود انسان موضوع اصلی حمایت قانونی است اثر نیز که تابشی از شخصیت اوست در تمامیت مادی و معنوی خود از حمایت


دیدگاهتان را بنویسید