دانلود پایان نامه

بایوژنیک به رنگ خاکستری و تیره است. بررسی رخساره‌ای این سازند در البرز‌ شرقی نشان می‌دهد این سازند در یک پلاتفرم کربناته از نوع رمپ همشیب نهشته شده است( موسوی و نوروزی ، ۱۳۸۸). این سازند در منطقه به صورت هم شیب بر روی ماسه سنگهای خاکستری درود و در زیر آهک‌ و دولومیت‌های ضخیم لایه الیکا جای گرفته و با یک افق بوکسیتی از الیکا جدا می‌شود.
– سازند الیکا:
این سازند اولین بار توسط گلوس۱۸(۱۹۶?) به سن تریاس پیشین تا تریاس پسین معرفی شد. این سازند از ترادفهای آهک و دولومیت تشکیل شده است. آقانباتی این سازند را به سه بخش شامل پاره سازند پایینی، پاره سازند میانی و پاره سازند بالایی تقسیم نمود. لیتولوژی غالب پاره سازند پایینی شامل آهکهای نازک لایه و مارن همراه با ساختهای کرم مانند همراه با فسیل کلارایا که به صورت غیر رسمی، آهک‌های ورمیکوله نامیده می‌شود می باشد. پاره سلازند میانی شامل کربنات‌های دولومیتی، آهک ضخیم لایه روشن رنگ و کوه‌ساز که به دولومیت‌های الیکا معروف می‌باشد. پاره سازند بالایی: شامل سنگ آهک سفید رنگ ریزدانه و ضخیم‌لایه که به صورت غیر‌ رسمی بخش آهک ورسک نامیده می‌شود. این سازند در منطقه بعد از سازند شمشک بیشترین رخنمون را دارا می‌باشد.

– سازند شمشک:
این سازند اولین بار توسط اسرتو (۱۹۶?) معرفی و سن آن تریاس پیشین تا ژوراسیک تعیین گردید. (آقانباتی، ۱۳۷۷) باتوجه به ویژگیهای چینهشناسی، این واحد سنگ چینه‌ای را در مرتبه گروه شمشک قرار داد. در منطقه از روستای تاش تا محدوده معدن بیش از همه این سازند خود نمایی می‌کند.
– سازند لار:
این سازند اولین بار توسط اسرتو (۱۹۶?) معرفی و سن آن نئوکومین تعیین شده است. لیتولوژی غالب آن آهک نازک‌لایه تا توده‌‌‌ای حاوی ندول‌ها و نوارهای نازک‌لایه از چرت میباشد. این سازند در محدوده کانسار مشاهده نمیشود ولی در غرب روستای تاش از گسترش زیادی برخوردار و معادن سرب و روی مجن نیز از آن استخراج می‌شود (محمودی نیا، ۱۳۸۹ ).
– ردیف‌های آهکی کرتاسه:
شامل طبقات آهکی ضخیم‌لایه حاوی فسیل رودیست و اوربیتولین است که به صورت هم شیب و تدریجی روی طبقات آهکی لار و به صورت ناپیوسته زیر سازند فجن قرار دارد (فردوست، ۱۳۸?).
– سازند فجن:
این سازند اولین بار توسط دلنباخ۱۹ (۱۹۶۴) در شرق تهران معرفی و از نظر سنی معادل پالئوسن است. سازند فجن در منطقه از قطعات سنگهای رسوبی آواری قرمز رنگ عمدتا کنگلومرا و ماسه سنگ و به سمت بالا ذرات دانه درشت و ضخیم لایه تشکیل شده است. بر اساس مطالعات صحرایی در حالت کلی می‌توان گفت روستای تاش، باغات و زمین‌های کشاورزی بر روی آن واقع شده است.
– سازند زیارت:
این سازند اولین بار توسط دلنباخ ( ۱۹۶۴) در شرق تهران به سن پالئوسن – ائوسن میانی معرفی شد. این سازند در محدوده معدن بوکسیت دیده نمی‌شود .
– سازند کرج:
سازند توفی کرج اولین بار توسط ددوال۲۰(۱۹۶۷) معرفی و سن آن ائوسن میانی میباشد. با وجود تنوع سنگواره‌ای، تفسیر محیط رسوبی این سازند مشکل میباشد و این باور وجود دارد که سازند کرج به رغم ستبرای زیاد در یک دوره کوتاه مدت نهشته شده است. نحوهی رخنمون این سازند در منطقه به صورت تپه ماهور میباشد که یکی از آنها تاش بالا را از تاش پایین جدا کرده است.

شکل ۲-۲- نقشه زمین شناسی خلاصه شده سازند‌های منطقه برگرفته از ورقه ۱۰۰۰۰۰/۱ علی‌آباد( زمانی و کریمی، ۱۳۸۵)

۲- ۶- چینهشناسی در محدوده کانسار
مهمترین سازند‌های محدوده کانه‌زایی شامل سازند‌های روته، الیکا و شمشک می‌باشند. این سازند‌ها به همراه افق کانه‌زایی در یک تاقدیس پلانژدار قرارگرفتهاند (شکل۲-۳). بر اساس مطالعه عکس‌های هوایی، مشاهدات صحرایی و مطالعات چینه‌‌شناسی ملاحظه گردید که در زیر و بالای سازند الیکا افق بوکسیتی قرار دارند و بر این اساس می‌توان گفت که در منطقه تاش دو ناپیوستگی زمانی، یکی در پرمو-تریاس و دیگری در تریاس بالایی وجود داشته است. ناپیوستگی اولی به صورت لایهای و ناپیوستگی دومی به صورت عدسی‌های منقطع بر روی سازند الیکا قرار گرفته است. کانسار بوکسیت تاش در قاعده شمشک قرار دارد. در این بخش به تفضیل به ویژگیهای سازند‌های محدود کانسار می‌پردازیم.
۲- ۶- ۱- سازند روته
این سازند در قسمت جنوب شرقی کانسار قرار دارد. سازند روته به همراه یک باند لاتریتی بوکسیتی از سازند الیکا جدا می‌شود. همانطور که در(شکل۲-۴) دیده می‌شود، این سازند در قسمت یال جنوبی تاقدیس تاش قرار گرفته و متشکل از سنگ آهک با بین لایه‌هایی از آهک شیلی در پایین، سنگ آهک پر فسیل همراه با آهک مارنی در میانه و تناوبی از آهک‌های آنکوئیدی ضخیم‌لایه به همراه آهک‌های مارنی در بالا است. این سازند با ناپیوستگی همشیب در روی سازند درود قرار دارد و در بالای این سازند پاره سازند ۱ الیکا دارای ساخت ورمیکوله، مشاهده میشود (شکل ۲-۴- B).

شکل ۲-۳- نمایی از سازند‌های موجود در طاقدیس تاش بر روی تصویر ماهواره‌ای( نقشه پایه از گوگل ارث ) می‌باشد که شامل : ۱- سازند روته، ۲- لاتریت – بوکسیت‌های پرموتریاس، ۳ – سازند الیکا، ۳/۱ – پاره سازند اول الیکا (سنگ آهک‌های ورمیکوله‌دار، ۳/ ۲ – پاره سازند دوم الیکا (دلومیت های زرد رنگ)، ۳/۳ – پاره سازند سوم الیکا (دولومیت‌های خاکستری رنگ توده‌ای)، ۴- کانسار بوکسیت تاش، ۵ سازند شمشک می‌باشد.

شکل ۲-۴- نمایی از افق لاتریتی پرموتریاس، سازند روته و الیکا شامل (A) موقعیت سازند روته و کانسار بوکسیت تاش. (B) آهکهای ورمیکوله سازند الیکا. (C) باند لاتریتی بوکسیتی پرموتریاس.

۲-۶-۲- سازند الیکا
بر اساس نقشه ۱۰۰?۰۰/۱ علیآباد سازند الیکا حدود ۳۵۰ تا ۵۰۰ متر ستبرا دارد که بخش‌های زیرین الیکا شامل آهک‌های ورقهای حاوی کلاریا، آثار کرم و ماسه‌سنگ آهکی است که با ناپیوستگی هم شیب بر روی سنگ آهک خوب لایه‌بندی شده سازند روته جای می‌گیرد (آقانباتی، ۱۳۸۳). حجم اصلی سازند الیکا از ۲۵۰ تا ۴۰۰ متر دولومیت و سنگهای آهک دولومیتی متوسط تا ضخیم لایه با سطح هوازده به رنگ نارنجی، زرد و قرمز است که با ناپیوستگی کمی زاویه‌دار توسط سازند شمشک پوشیده شده است(آقانباتی، ۱۳??). در برش تاش سازند الیکا از ۵ قسمت مجزا شامل افق بوکسیتی، آهک نازک‌لایه، آهک دولومیتی، آهک ضخیم‌لایه و دولومیت توده‌ای‌‌ تشکیل شده است (ستوهیان، ۱۳۸?). سنگ‌های تریاس زیرین و میانی سازند الیکا در برش تاش یکی از کامل‌ترین برش‌ها در زون البرز‌‌ شرقی است. با توجه به مطالعات میکروفاسیس رخساره‌ای در یک پلاتفرم کربناته از نوع رمپ و چهار زیر محیط شامل دریایی باز(O)، سد(S)، لاگون(L) و پهنه جزر‌مدی(T) نهشته شده‌اند(ستوهیان، ۱۳۸۵). رمپ‌های کربناته در محیط‌های رسوبگذاری خاصی که از منطقه ساحلی با شیب خیلی ملایم به سمت آبهای عمیق، ایجاد می‌شوند (رایت و بروچت،۲۱ ۱۹۹۸).

شکل ۲-۵- مدل رسوبی سازند الیکا در برش تاش (ستوهیان، ۱۳۸?)

۲ – ۶ – ۳ – سازند شمشک
از دیدگاه کارشناسان شرکت فولاد ایران سازند شمشک در کوه‌های البرز از دو بخش طزره و گانو تشکیل شده که خود دارای بخشهای فرعی می‌باشد (آقانباتی، ۱۳۸۳). بر طبق نقشه زمین‌شناسی ۱۰۰۰۰۰/۱ علیآباد گروه شمشک به سه بخش تقسیم شده که از پایین به بالا شامل: الف- واحد ماسه‌سنگی و شیل قهوه‌ای تیره تا خاکستری رنگ، ب- واحد شیل خاکستری و تیره و سبز زیتونی با میان لایه‌های از ماسهسنگ و عدسی‌های زغال، ج – واحد شیل مارنی با میان لایه‌هایی از ماسه‌سنگ، کنگلومرا ،ماسهسنگ آهکی میباشند. این سازند در منطقه و محدوده کانه‌زایی دارای بیشترین ضخامت می‌باشد. تعداد چهار اندیس قدیمی معدنکاری ذغالسنگ به صورت نیمه تعطیل در مسیر جاده معدن بوکسیت مشاهده می‌شود. اهمیت این سازند در بوکسیت‌زایی به عنوان محافظ و به نوعی سنگ پوش می‌باشد (شکل ۲-۶).

شکل ۲-۶ – موقعیت و گستردگی سازند شمشک نسبت به کانسار مورد مطالعه در منطقه تاش (دید به سمت غرب)
ستون چینهشناسی محدوده کانسار به همراه ستون چینهای نیمرخ بوکسیت مورد مطالعه در (شکل ۲- ۷) رسم شده است.

شکل ۲- ۷- ستون چینه شناسی محدوده افق بوکسیتی تاش که به چهار بخش، ۱- لایه کائولینیتی زیرین، ۲ – بوکسیت شیلی، ۳- بوکسیت سخت و ۴ – لایه کائولینیتی بالایی تفکیک شده است.

۲- ۷- فاز‌های کوهزایی در منطقه
۲- ۷- ۱- فاز کوهزایی کالدونین
شرایط زمین‎ساختی سرزمین ایران در پالئوزوییک به نسبت آرام و بیشتر از نوع خشکی‎زا بوده است (آقانباتی، ۱۳۸?). وجود پی‎سنگ دگرگونی و سخت شده آفریقا – عربستان، در زیر سکوی ایران و همچنین دوری از پهنه‎های کوهزایی کالدونین و هرسی‎نین، می‎تواند از عوامل مؤثر در کاهش تأثیر نیروهای زمین‎ساختی و آرامش نسبی پالئوزوییک ایران باشد. رخداد کالدونی از اواخر اردویسین آغاز شده و تا زمان سیلورین و به احتمالی، تا دونین میانی ادامه داشته است. مهمترین شاهد این فاز کوهزایی ماگماتیسم اردویسین میانی تا سیلورین است که تحت عنوان سازند سلطانمیدان معرفی شده و اعتقاد براین است که نشانهای از کافتزایی اقیانوس پالئوتیتس است (درخشی و همکاران، ۱۳۹۱). موقعیت جغرافیایی این سازند در ۸ کیلومتری جنوب شرق روستای تاش قرار دارد.
۲- ۷- ۲- فاز کوهزایی سیمرین
در همه جای ایران گذر از پالئوزوییک به مزوزوییک با آرامش نسبی زمین‎ساختی برقرار بوده و درکل در زمان مزوزوییک، سه رخداد زمین‎ساختی مهم بر زمین‎شناسی ایران اثرگذار بوده‎اند که با چرخه‎های کوهزایی “سیمرین” از آلپ آغازی، در ناحیه تتیس، هم‎ارز هستند. نخستین رویداد به سن تریاس پسین است که با فاز سیمرین پیشین درخور قیاس است. رویداد دوم، به سن ژوراسیک میانی است که بنام سیمرین میانی نامگذاری شده است. اثرات رویداد سوم را در مرز ژوراسیک – کرتاسه و به مفهوم دقیق‎تر در ابتدای کرتاسه پیشین (پیش از بارمین) می‎توان دید که قابل قیاس با فاز سیمرین پسین است (آقانباتی، ۱۳۸۳). در منطقه تاش اثرات رویداد اول، یعنی سیمرین پیشین به خوبی مشهود است که به بیان ویژگی این کوهزایی می‌پردازیم.
۲- ۷ – ۳- سیمرین پیشین
در مورد چگونگی عملکرد و ماهیت رخداد سیمرین پیشین در ایران، نظریه‎ها متفاوت است. برای نمونه، (اشتوکلین، ۱۹۶۸) این حرکات را بیشتر به صورت گسلش می‎داند تا چین‎خوردگی و یا اشتامفلی۲۲ (۱۹۷۶) رخداد سیمرین پیشین را از نوع خشکی‎زا می‎داند. در حالی که چین‎خوردگی، آتشفشانی، پلوتونیسم و دگرگونی وابسته به این رویداد، شواهدی از یک کوهزایی ‎است که در همه جا شدت یکسان نداشته است (آقا‌نباتی، ۱۳۸۵). حادثهی تکتونیکی سیمرین پیشین و تصادم حاشیهی غیر فعال البرز (در حاشیه شمالی گندوانا) با حاشیهی فعال توران

دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید